| Aan het
boek dat de geschiedenis van Sparta heet, werd eind september met de overname door Accell
een nieuwe bladzijde toegevoegd, maar over de kleur daarvan lijken de betrokkenen het niet
eens. Gedelegeerd commissaris Jaap Scholing van Sparta vond aansluiting bij een grotere
branchegenoot altijd de beste oplossing. Schakel junior ziet het echter anders. Sparta werd in 1917 door Dirk Schakel
opgericht. Tot de overname door Accell was de Apeldoornse onderneming een onafhankelijke
fietsenfabrikant, die tussentijds uitstapjes maakte naar tweetakt motorfietsen en - op
kleinere schaal - bromfietsen.
De opkomst van de auto en de
invoering van de helmplicht in 1972 hadden beide een drukkend effect op de verkoop van
bromfietsen. Toenmalig directeur Theo Schakel senior besloot dan ook opnieuw fietsen te
gaan maken en in 1973 werd een nieuwe fietsenserie geïntroduceerd.
In 1986 - Paul ten Hove had Schakel
inmiddels als directeur opgevolgd - lanceerde Sparta de Spartamet. Met deze zogenoemde fiets
met hulpmotor werd de Apeldoornse onderneming opnieuw actief op het gebied van
gemotoriseerde tweewielers. De fiets met benzinemotor bleek zó succesvol, dat ondanks
pogingen van concurrenten de Spartamet na te bootsen, Sparta tien jaar lang marktleider
bleef op dit gebied.
De problemen begonnen echter toen
Ten Hove in 1994 werd opgevolgd door Peter Louwrier. "Die man heeft met geld
gesmeten", aldus Schakel junior. "Gigantische reclamecampagnes die volstrekt
belachelijk waren, deden het eigen vermogen in drie jaar tijd met 9 à 10 miljoen gulden
inkrimpen."
"Mijn eerste verwijt aan de
raad van commissarissen is dan ook dat toen niet eerder is ingegrepen en dat men Ten Hove
daarnaast nooit gevraagd heeft om advies over zijn opvolging." Toen in 1997 dan
eindelijk wél werd ingegrepen, zou Louwrier gebruik hebben kunnen maken van "een
riante afvloeiïngsregeling".
Louwrier werd door Marius van der
Heuvel. "Die heeft keihard gewerkt, maar een aantal cruciale fouten gemaakt",
aldus Schakel junior. Zo zou Van den Heuvel er "een schaduwmanagement" aan
adviseurs op na hebben gehouden, hetgeen Sparta ruim 800.000 gulden zou hebben gekost.
"En dan heb ik het nog niet eens over een rampzalig verlopen automatiseringsproject,
waarmee nog eens 1 miljoen werd verspeeld."
"Ook hier faalde de raad van
commissarissen", zo stelt Schakel junior. "Toen ik de commissarissen op het
bestaan van de adviseurs wees, heeft men aan Van den Heuvel weliswaar gevraagd hoe het
zat, maar deze ontkende dat ze er waren. Voor de commissarissen was dat genoeg, maar ze
hadden natuurlijk moeten zeggen: laat ons de boeken zien, om te kijken of er toch niet
iets aan de hand was. Dat recht hebben ze."
Van den Heuvel werd uiteindelijk in
augustus van dit jaar naar huis gestuurd en de dagelijkse leiding werd overgenomen door
Jaap Scholing, sinds 1985 lid van de raad van commissarissen.
Eind september werd de overname van
Sparta door Accell definitief. Ik las overal dat Sparta te klein was om zelfstandig te
overleven", aldus Schakel. "Toen ik de raad van commissarissen daarnaar vroeg,
stelde die dat dat idee al vier jaar leefde. Ik zeg: waarom dan nu pas gehandeld en niet
al veel eerder?"
Volgens Schakel was een overname in
ieder geval niet nodig om de liquiditeitsproblemen bij Sparta op te lossen. "De
waarde van de fabriek en de grond waarop die staat, zijn door een woningbouwvereniging
vorig jaar getaxeerd op 18 miljoen gulden. Elders in Apeldoorn stond een fabriek te koop
voor 3,8 miljoen gulden. Dan verkoop je toch die ene. Dan ben je van je
liquiditeitsproblemen af. En in die andere, daar had Sparta makkelijk gekund."
Omdat de raad van commissarissen
"heeft zitten wachten tot de zaak plofte", stelt Schakel nu een dossier samen.
Op basis daarvan wil de kleinaandeelhouder de commissarissen aansprakelijk stellen voor
hun "falend beleid".
President-commissaris John van Beek
van Sparta stelt in een reactie "uiteraard niet de mening (te delen) dat ik heb
zitten slapen". "Mijn medecommissarissen hebben dat ook niet gedaan," zo
zegt hij desgevraagd. "Dat ons falen ten grondslag zou ligge aann de loop der dingen,
betwijfel ik dan ook ten zeerste."
De bedragen die Schakel noemt,
bestempelt Van Beek als "gegoochel" en niet kloppend met wat ik thuis kan
brengen". "Wij hebben aan Sparta buitengewoon veel aandacht gegeven. Ik meen dat
ik mijn werk naar eer en geweten heb uitgevoerd."
"Schakel is natuurlijk boos en
teleurgesteld en, als je kleinkind bent van de oprichter, is wat er gebeurd is ook niet
leuk", aldus Van Beek nog. Maar dat is het voor niemand en ik blijf van mening dat
verkoop aan Accell de beste oplossing is geweest. Ik denk overigens dat de meesten dat met
mij eens zijn." |